آیا این طبیعی است که کودکم همه چیز را دسته بندی و طبقه بندی می کند؟

[ad_1]

وسواس در کودکان

وسواس در کودکان

آیا

این طبیعی است که کودکم همه چیز را دسته بندی و طبقه بندی می کند؟

کودکان این سن و سال (۱۲ تا ۲۴ ماهگی) ممکن است اشیا را انباشته، مرتب و یا گروه بندی کنند. توجه به شباهت ها و تفاوت های اجسام و گروه بندی آنها یکی از جنبه های رشد شناختی در کودکان می باشد، که از این طریق شناخت خود را نسبت به دنیا رشد می دهند. به یاد داشته باشید که کودک ابتدا باید با دستانش وسایل را گروه بندی و دسته بندی کند تا بعد از آن این کار را به صورت ذهنی یاد بگیرد. اگر شما با دقت به کودکتان بنگرید شاید متوجه شوید که او گاهی اسباب بازی هایش را براساس شباهت هایشان در دسته های مختلفی قرار می دهد، مثلا عروسک های باربی یک طرف، عروسک های حیوانی در طرف دیگر. این موضوع نشان دهنده وسواس در این سن و سال نیست، چرا که اختلال OCD یا اختلال وسواسی- جبری یک بیماری ناتوان کننده است که کودک به صورت اجباری کارهایی را انجام می دهد نه در جهت شناخت دنیای اطرافش بلکه به دنبال اضطراب ها و پریشانیش. در این اختلال کودک ممکن است ساعتها در حمام و یا دستشویی مشغول شست و شوی وسواسی خودش باشد. یا برای ترک خانه نیاز به انجام تشریفات اضافی اجباری داشته باشد. و معمولا این وسواس های فکری و عملی در تعاملات اجتماعی کودک و انجام طبیعی کارهایش خلل ایجاد می کند. در ضمن وسواس در کودکان معمولا همراه با سایر مشکلاتی نظیر افسردگی، اختلالات خواب و … می باشد. در آخر به یاد داشته باشید که وسواس در این سن بین کودکان بسیار نادر است.

[ad_2]

لینک منبع

آیا این طبیعی است که کودکم خجالتی است؟

[ad_1]

آیا این طبیعی است که کودکم خجالتی است؟

بله. خجالتی بودن در این سن کاملا طبیعی است. کودکان در این سن به دو دلیل عمده خجالت می کشند: اول اینکه ممکن است کودکتان خلق و خویی درونگراتر داشته باشد به اصطلاح “دیرجوش تر” باشد. آیا کودکتان همیشه آرام بوده است؟ در فعالیت های گروهی یا برخورد با غریبه ها محتاط تر عمل کرده است؟ اینها نشان می دهد که او فقط نیاز به زمان بیشتری برای کنار آمدن با موقعیت های جدید دارد. اما اگر کودکتان قبلا اجتماعی تر بوده است و اخیر احساس می کنید بیشتر خجالت می کشد و حتی چسبندگی اش به شما بیشتر شده است، ممکن است نشان دهنده اضطراب جدایی در او باشد. اوج اضطراب جدایی در کودکان بین ۱۰ تا ۱۸ ماهگی می باشد و به تدریج تا پایان دو سالگی کاهش می یابد. دلیل خجالت هر چه باشد شما باید از کودکتان حمایت کنید و در گروه ها و مهمانی ها او را برای ارتباط گرفتن با دیگران تحت فشار قرار ندهید و به او اجازه دهید با سرعت خودش گام بردارد.

کودک خجالتی

کودک خجالتی

[ad_2]

لینک منبع

کتاب و کودک

[ad_1]

کتاب خواندن برای کودک

کتاب خواندن برای کودک

از دو ماهگی برای کودکتان کتاب بخوانید…

The post کتاب و کودک appeared first on مشاوره روانشناسی کودک فردا.

[ad_2]

لینک منبع

آیا این طبیعی است که کودکم هر شب قصه تکراری می خواهد؟

[ad_1]

قصه گویی برای کودکان

قصه گویی برای کودکان

آیا این طبیعی است که کودکم هر شب قصه تکراری می خواهد؟

بله. این کاملا طبیعی است. کودکان از طریق تکرار مداوم در حال یادگیری های مختلف هستند از جمله یادگیری زبان. هر تجربه جدید برای کودک باعث ایجاد یک ارتباط بین سلول های عصبی مغز خواهد شد. و در اثر تکرار این تجربیات، ارتباطات بین سلولهای مغز بیشتر و بیشتر شده و یادگیری قوی تری به همراه خواهد آورد. در حالیکه خواندن قصه تکراری برای شما کاری بس خسته کننده است، اما برای کودک بسیار جالب است. چرا که کودک در حال گوش دادن به تلفظ کلمات و زیر و بمی صداها می باشد و لغات قصه را در ذهنش پیش بینی می کند. تکرار برای کودک به معنی آرامش است، در خواست قصه تکراری برای کودک مثل درخواست برای عروسک همیشگی اش، درخواست برای نشستن روی صندلی راحتیش و مسایلی از این دست است. این نوع تکرار و قابل پیش بینی بودن به کودک احساس امنیت و ایمنی در جهان را می دهد. برای اینکه خواندن قصه های تکراری برای شما نیز جالب تر شود از کودک انتهای هر ماجرای قصه را سوال کنید ، در مورد عکس های کتاب از او پرسش کنید: ” چرا خرگوش کوچولو ناراحته؟ ” ، ” در صفحه ی بعد چه حیوانی خواهد آمد؟ ” و … . در آخر به این موضوع فکر کنید که داشتن یک کتاب آشنا و صمیمی هم در مهارتهای زبانی به کودک کمک می کند و هم در خواب بهتر.

[ad_2]

لینک منبع

آیا این درست است که کودکم را مجبور به ادامه دادن کلاس موسیقی اش کنم؟

[ad_1]

تمرین موسیقی کودکان

تمرین موسیقی کودکان

آیا این درست است که کودکم را مجبور به ادامه دادن کلاس موسیقی اش کنم؟

هم بله و هم خیر. پاسخ به این سوال نیازمند کشف مشکلات زیربنایی کودک در این زمینه دارد.آیا کودک شما واقعا از سازش متنفر است یا بخشی از تمریناتش را سخت و طاقت فرسا می بیند؟ اغلب اوقات زمانی که کودک نمی خواهد تمریناتش را ادامه دهد نشاندهنده ی این است که به مانعی برخورد کرده است. اگر از کودک خود شنیده اید که ” من از پیانو متنفرم ” ، با مربی موسیقی کودکتان صحبت کنید. شما هم به عنوان عضوی از یک تیم می توانید در تشخیص مشکل کودک خود همکاری نمایید. آیا کودک در خواندن ریتم ها دچار مشکل است یا در حرکات انگشتانش؟ کمی تمرکز و تشویق کودک برای گذشتن از مراحل سخت و احتمالا تغییراتی در فنون تدریس می تواند انگیزه ی دوباره ای به کودک برای کنار آمدن با مشکلش بدهد.از طریق صحبت کردن با مربی ممکن است تضادهای شخصیتی بین مربی و کودکتان را کشف کنید.گاهی یک مربی متفاوت می تواند تغییرات زیادی را در جهت بهبود مسئله ایجاد کند. درنهایت شاید متوجه شوید که کودک به سازش علاقمند نیست ، گاهی اوقات تحمیل والدین بدون در نظر گرفتن ترجیحات و علاقمندی کودک مشکلاتی این چنینی ایجاد می کند. در چنین مواقعی با کودک خود در مورد تغییر دادن نوع سازش گفتگویی داشته باشید. سرانجام اگر با وجود تلاش ها و بررسی های شما باز هم به نتیجه نرسیدید و کودک همچنان از ادامه ی کلاس ها سرباز می زند،شاید زمان عقب نشینی فرا رسیده باشد. چرا که ما خواهان این نیستیم که در نهایت کودک غمگینی داشته باشیم که بگوید” دیگر هرگز هیچ سازی نخواهم زد ” ! در این مواقع بهتر است برای حفظ علاقه کودک به موسیقی و امیدواری به اینکه شاید در سنین بالاتر خودش از علاقمندان به موسیقی شود از رویکردی کمتر ساختاریافته استفاده کنید. مثلا کودک را به دیدن کنسرت ها و نمایشنامه های موزیکال ببرید، در گروه های عمومی موسیقی قرارش دهید و کمک کنید که لذت موسیقی را به بهترین نحو تجربه کند.

منبع: کودک فردا www.koodakefarda.ir

[ad_2]

لینک منبع