اتیسم را بشناسیم

[ad_1]

روز جهانی آگاه سازی اتیسم گرامی…
اتیسم را بشناسیم…
اوتیسم یا درخودماندگی (به انگلیسی: Autism) نوعی اختلال رشدی (از نوع روابط اجتماعی) است که با رفتارهای ارتباطی، کلامی غیرطبیعی مشخص می‌شود. علائم این اختلال تا پیش از سه سالگی بروز می‌کند و علّت اصلی آن ناشناخته‌است. این اختلال در پسران شایع‌تر از دختران است. وضعیت اقتصادی، اجتماعی، سبک زندگی و سطح تحصیلات والدین نقشی در بروز اوتیسم ندارد. این اختلال بر رشد طبیعی مغز در حیطه تعاملات اجتماعی و مهارت‌های ارتباطی تأثیر می‌گذارد. کودکان و بزرگسالان مبتلا به اوتیسم، در ارتباطات کلامی و غیر کلامی، تعاملات اجتماعی و فعالیت‌های مربوط به بازی، مشکل دارند. این اختلال، ارتباط با دیگران و دنیای خارج را برای آنان دشوار می‌سازد. در بعضی موارد رفتارهای خودآزارانه و پرخاشگری نیز دیده می‌شود. در این افراد حرکات تکراری (دست زدن، پریدن) پاسخ‌های غیرمعمول به افراد، دل‌بستگی به اشیا و یا مقاومت در مقابل تغییر نیز دیده می‌شود و ممکن است در حواس پنجگانه (بینایی، شنوایی، بساوایی، بویایی و چشایی) نیز حساسیت‌های غیر معمول دیده شود. هستهٔ مرکزی اختلال در اوتیسم، اختلال در ارتباط است.

اتیسم چیست

اتیسم چیست

[ad_2]

لینک منبع

آیا این طبیعی است که کودکم رفتارهای پس رونده داشته باشد؟

[ad_1]

آیا این طبیعی است که کودکم رفتارهای پس رونده داشته باشد؟

بله ، این کاملا عادی است که کودکان گاهی اوقات رفتارهای پس رونده داشته باشند. دنیای کودک به سرعت در حال پیشرفت است و این خیلی طبیعی است که گاهی اوقات برای ایجاد احساس امنیت در خود به عقب برگردد. مثلا اگر یک برادر یا خواهر جدید به جمع خانواده اضافه شده باشد، کودک اول ممکن است دوباره بخواهد مثل یک نوزاد رفتار کند. از شما درخواست پستونک داشته باشد یا بخواهد از سینه شیر بنوشد. اما برخی از رفتارهای پس رونده به خصوص در مورد مهارتهای حرکتی کودک نیاز به بررسی بیشتری دارد. کاهش ناگهانی در مهارتهای اجتماعی نیز می تواند نشانه ای از مشکل جدی تر باشد. نشانه خطر دیگر از دست دادن قابل توجه مهارت های کلامی در کودک است. مثلا کودکی که جملاتی با دو یا سه کلمه می ساخت ولی حالا به ندرت صحبت می کند. این نوع تغییرات می تواند نشان دهنده مشکلات جدی تری باشد که حتما باید توسط دکتر کودک بررسی شوند. اما در مورد پسرفت های طبیعی کودک، بهترین پاسخ از جانب شما حفظ خونسردی و حمایتگر بودن است. آگاه باشید زمانیکه کودک احساس امنیتش را دوباره به دست آورد، به سطح طبیعی رفتارهایش بازمی گردد. اما اگر رفتار کودک شما غیرقابل پذیرش است و نمی خواهید به کارش ادامه دهد، خیلی آرام به او کمک کنید تغییر مسیر بدهد. مثلا به جای شیر خوردن از سینه ، لیوان زیبا و جدیدی برایش تهیه کنید و وقت گذرانی با کودک را بیشتر کنید.

منبع : سایت کودک فردا www.koodakefarda.ir

برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه با شماره ۹۰۹۹۰۷۰۳۱۶ در تماس باشید…

اختلالات رفتاری

اختلالات رفتاری

[ad_2]

لینک منبع

آیا این درست است که کودکم را مجبور به ادامه دادن کلاس موسیقی اش کنم؟

[ad_1]

تمرین موسیقی کودکان

تمرین موسیقی کودکان

آیا این درست است که کودکم را مجبور به ادامه دادن کلاس موسیقی اش کنم؟

هم بله و هم خیر. پاسخ به این سوال نیازمند کشف مشکلات زیربنایی کودک در این زمینه دارد.آیا کودک شما واقعا از سازش متنفر است یا بخشی از تمریناتش را سخت و طاقت فرسا می بیند؟ اغلب اوقات زمانی که کودک نمی خواهد تمریناتش را ادامه دهد نشاندهنده ی این است که به مانعی برخورد کرده است. اگر از کودک خود شنیده اید که ” من از پیانو متنفرم ” ، با مربی موسیقی کودکتان صحبت کنید. شما هم به عنوان عضوی از یک تیم می توانید در تشخیص مشکل کودک خود همکاری نمایید. آیا کودک در خواندن ریتم ها دچار مشکل است یا در حرکات انگشتانش؟ کمی تمرکز و تشویق کودک برای گذشتن از مراحل سخت و احتمالا تغییراتی در فنون تدریس می تواند انگیزه ی دوباره ای به کودک برای کنار آمدن با مشکلش بدهد.از طریق صحبت کردن با مربی ممکن است تضادهای شخصیتی بین مربی و کودکتان را کشف کنید.گاهی یک مربی متفاوت می تواند تغییرات زیادی را در جهت بهبود مسئله ایجاد کند. درنهایت شاید متوجه شوید که کودک به سازش علاقمند نیست ، گاهی اوقات تحمیل والدین بدون در نظر گرفتن ترجیحات و علاقمندی کودک مشکلاتی این چنینی ایجاد می کند. در چنین مواقعی با کودک خود در مورد تغییر دادن نوع سازش گفتگویی داشته باشید. سرانجام اگر با وجود تلاش ها و بررسی های شما باز هم به نتیجه نرسیدید و کودک همچنان از ادامه ی کلاس ها سرباز می زند،شاید زمان عقب نشینی فرا رسیده باشد. چرا که ما خواهان این نیستیم که در نهایت کودک غمگینی داشته باشیم که بگوید” دیگر هرگز هیچ سازی نخواهم زد ” ! در این مواقع بهتر است برای حفظ علاقه کودک به موسیقی و امیدواری به اینکه شاید در سنین بالاتر خودش از علاقمندان به موسیقی شود از رویکردی کمتر ساختاریافته استفاده کنید. مثلا کودک را به دیدن کنسرت ها و نمایشنامه های موزیکال ببرید، در گروه های عمومی موسیقی قرارش دهید و کمک کنید که لذت موسیقی را به بهترین نحو تجربه کند.

منبع: کودک فردا www.koodakefarda.ir

[ad_2]

لینک منبع